Columbus
Bike Check: Geno Villafano en de King Zydeco
Onze vriend Geno Villafano heeft onlangs de Garmin Gravel Worlds in Nebraska, VS gewonnen op een 2023 King Zydeco.
Dus vonden we het hoog tijd om hem te vragen naar zijn review van de fiets die hij het hele seizoen heeft gebruikt, en te horen hoe hij onze go-fast-everywhere monocoque carbonframe ervaart...
Hoeveel km/miles heb je inmiddels op je Cinelli gereden?
Op de gravelbike zo'n 2.100 km, wat voor mij niet veel is in de tijd dat ik de fiets heb, maar het merendeel daarvan waren wel wedstrijdkilometers.
Waarvoor gebruik je hem vooral? En wat zijn je favoriete ritten met deze fiets?
In het begin gebruikte ik hem vooral voor “fast gravel”-ritten, zoals de onverharde wegen rond New England. Maar toen ik ontdekte dat ik er 45c noppenbanden op kon zetten en toch goede moddervrijheid hield, ben ik er ook MTB-trails en singletracks mee gaan rijden. Dus naast dat het mijn wedstrijdfiets is, brengt hij me nu ook op paden waar ik sinds de verkoop van mijn mountainbikes niet meer geweest was. Ik ben er ook helemaal weg van voor bikepacking. Becca en ik hebben een paar jaar gebikepackt op cyclocrossfietsen, wat prima ging, maar die misten alle montagepunten voor tassen en de enorme bandenruimte die we nu met de Zydecos hebben. Ik denk niet dat ik ooit nog terug wil.
 |
 |
Hoe past jouw setup daarbij? Kun je ons meenemen in de details van je build en hoe die aansluit bij jouw rijstijl en wensen?
Mijn King Zydeco-setup is eigenlijk vrij basic volgens de huidige maatstaven, want ik gebruik geen elektronisch schakelen. Ik ben opgegroeid in de werkplaats van mijn ouders’ fietsenwinkel, dus ik heb geen moeite om een mechanische aandrijving perfect te laten lopen. Voor mij wegen de nadelen van elektronisch schakelen niet op tegen de lage kosten, het lichte gewicht en het feit dat je nooit hoeft op te laden bij mechanisch schakelen. (Al moet ik toegeven dat elektronisch schakelen in de winter, als mijn kabels bevriezen, wel ideaal is).
Ik rijd met een Sram Eagle XX1-achterderailleur en Sram Apex-schakelhendels, gecombineerd met een Ratio 12s-conversiekit. De cassette is een Garbaruk 10-52T en voor gebruik ik hun 46T direct mount kettingblad. De Garbaruk-onderdelen komen uit de MTB-wereld en ik gebruik ze al jaren op al mijn racefietsen en gravelbikes. Ze schakelen soepeler en houden de ketting beter dan standaard onderdelen, en ze zien er ook nog eens veel toffer uit.
Ik rijd altijd op Panaracer SS of SK-banden, ergens tussen de 38 en 45c, afhankelijk van het terrein. De Panaracers zijn snelle banden en verreweg de meest betrouwbare die ik ooit heb gebruikt. Ze presteren veel beter dan je zou verwachten voor deze prijs, dus ik ben gestopt met experimenteren met andere banden.
Omdat mijn Zydeco ook mijn bikepacking-fiets is, monteer ik er af en toe een volledige set minimalistische bikepacking-tassen op. Daarvoor gebruik ik de ultralichte tassen van Woho Bikepacking. Tijdens mijn laatste 300 mijl gravelrace (Gravel Worlds) gebruikte ik zelfs hun medium frame bag en top tube bag. Het zijn zonder twijfel mijn favoriete tassen voor al mijn fietsen.
Is dit de eerste keer dat je op een carbon gravelbike rijdt?
Ik ben gek op carbonfietsen. Ik probeer in veel dingen rondom fietsen nuchter, benaderbaar en zuinig te blijven, maar als materiaal voor gravelbikes is carbon echt magisch. De combinatie van stijfheid waar je die nodig hebt, laag gewicht en demping is uniek. Ik wist niet dat een ander materiaal in de buurt kon komen, tot ik onlangs begon te rijden op de (stalen) Nemo Tig. Als ik een zachtere rit zou willen, zou ik voor het stalen frame kiezen, maar voor racen is de Zydeco perfect. Ik hou van de stijfheid bij de trapas en hoe efficiënt het voelt als je kracht zet, en omdat er makkelijk 45c-banden met modderruimte inpassen, kun je het comfort verhogen door gewoon grote banden met lage druk te rijden.
 |
 |
 |
 |
Hoe zou je het stuurgedrag en de rijervaring omschrijven?
De fiets is ongelooflijk wendbaar, veel meer dan ik had verwacht. Je wisselt moeiteloos van lijn. In het begin was het even wennen, want mijn vorige cyclocrossfiets was veel langer en voelde echt als een boot, maar nu ben ik helemaal om. Ik heb op veel singletrack MTB-parcoursen in de buurt PR’s en KOM’s gereden, wat perfecte training is voor de gravelraces die ik doe, omdat daar vaak zulke trails in zitten.
Wat vind je het mooiste aan deze fiets en waarom zou je hem aanraden aan een vriend?
Alles wat ik hierboven heb genoemd, maar ook dat het frameset ondanks alle bandenruimte en alle bevestigingspunten voor spatborden, bikepacking-tassen en bidons ongelooflijk licht is. Mijn opbouw is lichter dan veel racefietsen.
 |
 |
bike setup
Frame/vork: Cinelli
Voorderailleur: n.v.t.
Achterderailleur: Sram Eagle XX1
Schakel-/remhendels: Sram Apex 11s met Ratio Tech. 12s conversion kit
Remmen: Sram Apex
Naven: Easter Vault
Cassette: Garbaruk 12s 10-52t
Ketting: Sram Eagle XX1
Velgen: Easton EC90ax
Crankstel: RaceWork 170 mm hollow carbon crank
Trapas: Wheels Manufacturing
Stuur: No-Brand carbon 1 piece
Zadelpen: No-Brand carbon
Zadel: No-Brand carbon
Banden: Panaracer SS (momenteel 43c)
