hoofdstuk 1: cino de kampioen

chapter 1: cino the champion

Voordat hij een van de pioniers werd van het moderne Italiaanse fietsdesign, Cino Cinelli was hij een groot kampioen op de fiets.


Zijn palmares uit zijn korte maar indrukwekkende carrière tussen 1938 en 1944 omvatte overwinningen 
in Il Giro di Lombardia, Tre Valli Varesine, het Italiaans kampioenschap, Milano-Sanremo en acht dagen in de roze trui tijdens de Giro d’Italia.



In een tijdperk van giganten (Gino Bartali en Fausto Coppi waren zijn belangrijkste rivalen) werd Cino niet alleen onderscheiden door zijn “motor” (zijn natuurlijke fysieke capaciteiten), maar ook door zijn mentale kracht en superieure techniek.


Tijdgenoten schreven over hem als “maestro di tecnicità ciclistica” (Giuseppe Ambrosini in de Gazzetta della Strada), over zijn talent om de koers perfect te lezen – in de Giro di Lombardia van 1938 klopte Cino de favoriet Gino Bartali op de piste van de Vigorelli in een sprint met twee, waarmee hij het publiek verraste met zijn vroegrijp inzicht en het vermogen om druk te zetten op de grote kampioen – en over zijn koelbloedigheid onder druk, zoals bij de Milano–Sanremo van 1943 waar zijn Bianchi-ploeg zich volledig opofferde om Cino naar de sprint te loodsen, die hij vervolgens overtuigend won.



Maar misschien wel het grootste bewijs van Cino’s klasse als atleet is het fietsboek “Ciclismo” uit 1968, uitgegeven door de Italiaanse Olympische Federatie en geschreven door Cino Cinelli samen met coaches Rimedio en Costa. In 1971 vertaald naar het Engels, is het een cultboek en bijna-bijbel geworden voor generaties wielrenners die op zoek zijn naar kennis en vooruitgang.



Hier delen we graag een paar favoriete objecten en beelden uit ons archief (waaronder een veelgelezen exemplaar van Ciclismo)  en natuurlijk de “gouden regels van het fietsen” die Cino meegaf aan een jonge, onder de indruk zijnde journalist tijdens een bezoek aan zijn huis op het Toscaanse platteland in 1996.

 

Cino’s 5 Golden Rules:



- Wijd je volledig en met hart en ziel aan de fiets.

- Leer jezelf kennen, van binnenuit, want iedereen is anders.

- Geloof in jezelf. Tot mijn twintigste dacht ik niet dat ik wielrenner kon worden. Toen ontdekte ik dat ik bepaalde offers kon brengen.

- Honing. Ik kocht het in vaste vorm van een vriend. Ik deed stukjes in vetvrij papier en at het zo’n 40-50 km voor de finish. Het hielp me.

- “Houten kop”: een speciaal mengsel dat mijn mecanicien voor me maakte van 50 g suiker, het sap van 3 à 4 uitgeperste citroenen, 5 espresso’s en water tot de bidon vol zat. Mijn mond werd er droog van, maar in de finale maakte het het verschil.
1983
1984
1985
1986
1987
1988
1989
1990
1998
1999
2002
2005
2010

VOCATO AL CAMBIO ELETTRONICO, SFOGGIA FRENO A DISCO E PERNO PASSANTE SU UN CARRO DAI POSTERIORI VERTICALI BASSI, PER LA MASSIMA AERODINAMICITÀ