The Traka is zo’n koers die geen verkooppraatje nodig heeft. Je voelt de aantrekkingskracht, of niet. Voor ons draait het nooit om het podium. Het gaat om het landschap, het tempo, de gezichten die je pas weer ziet als je allemaal samen in dat stoffige, door de zon verbrande hoekje van Spanje bent.

Dit jaar volgde RPM Souplesse Maia, Hugo en Liv middenin het avontuur. Drie renners. Drie totaal verschillende redenen om er te zijn.

Maia was er voor de lol en de zon. Liv wilde haar grenzen verleggen. Hugo kwam om hard te rijden, maar ook om te zien hoe het evenement zich ontwikkelt — wie The Traka geworden is, en wie er elk jaar weer aan de start verschijnt. Alle drie vonden wat ze zochten. En nog een paar dingen die ze niet hadden verwacht.

Een film gemaakt in gecontroleerde chaos

Achter de lens was het maken van deze video een avontuur op zich. RPM kwam voorbereid op chaos — en kreeg die ook. Nationale stroomstoringen. Onvoorspelbaar gravel. Momenten die sneller voorbij kwamen dan elk draaiboek kon bijhouden.

Dat is het met wielrennen eerlijk vastleggen. De sport speelt geen rol voor de camera. Je vangt het, of niet. Jules zat op de fiets, Obe had de handycam in de hand, en samen legden ze iets echts vast — niet gepolijst, niet geproduceerd, gewoon puur.

Het resultaat is een film die precies laat zien wat het was: drie renners die tot het uiterste gaan in een koers waar ze van houden, vastgelegd door mensen die om dezelfde redenen van fietsen houden. Rauw. Een beetje onvoorspelbaar. Vol verhalen.

Daarom komen we terug

Dit is precies wat het Cinelli Art Program altijd heeft begrepen — dat de cultuur rondom fietsen net zo de moeite waard is om vast te leggen als de sport zelf. Het lachen aan de start. De chaos onderweg. De feesten die ontstaan als iedereen tegelijk in hetzelfde stadje neerstrijkt, op zoek naar hetzelfde gevoel.

We kwamen voor de rit. We bleven voor de mensen. En eerlijk? Meer reden hebben we niet nodig om terug te komen.