Fratelli Turconi en Pressure ADR

Filippo, 18 jaar, en Matteo Turconi, 16, zijn twee veelbelovende jonge talenten uit de Noord-Italiaanse juniorenkoers.

In april 2023, na twee jaar vol overwinningen bij U.C. Bustese Olonia (op Cinelli’s!), werd Filippo benaderd door het historische Italiaanse profteam Green Project Bardiani-CSF Faizané, dat hem direct vastlegde voor het seizoen 2024. Matteo stroomt dit jaar door naar de U18-categorie (op een Cinelli Pressure ADR), en droomt er nu al van om in de voetsporen van zijn broer te treden…

We gingen met hen in gesprek voor een snelle Q&A over hun passies, obsessies, angsten en dromen.

Eerste vraag: droom je ervan om profwielrenner te worden?

Filippo: [zenuwachtig lachje] Ik heb er altijd van gedroomd, ja. Nu krijg ik mijn kans!

Matteo: Ja!

Waar droom je precies van als je aan een profbestaan denkt?

Filippo: In het peloton rijden. Naast Pogacar, Van Aert. Misschien is dromen van winnen nu nog wat te hoog gegrepen. Het doel is voorlopig om beter te worden.

Matteo: Ik droom van winnen.

Wat is je grootste kracht als renner?

Filippo: Ik zie mezelf als een klimmer. Hoe zwaarder de koers, hoe beter voor mij. En ik heb ook een goede eindsprint... Mentaal is mijn kracht dat ik nooit opgeef. Ik doe er alles aan om terug te keren in het peloton, zelfs op de moeilijkste momenten van de wedstrijd.

Matteo: Fysiek ben ik een klimmer, bijna een tijdrijder. Mentaal: ik denk dat ik de koers goed kan lezen.

Waar moet je jezelf het meest in verbeteren?

Filippo: Om het prestatieniveau te halen dat ik wil, denk ik dat ik op elk vlak moet verbeteren!

Matteo: Ik denk dat ik vooral aan mijn explosiviteit en versnellingen moet werken.

 

 

 

Wat doe je het liefst op de fiets?

Filippo: In een koers vind ik aanvallen het mooist. Niet wachten tot het einde, niet wachten tot de sprint, maar gewoon gaan, ook al rijd ik mezelf misschien helemaal leeg en ontplof ik... Het zijn die kleine momenten van “waanzin” die ik het leukst vind.

Matteo: In een koers vind ik het het leukst om mee te zitten in de ontsnapping. Tijdens de training geniet ik het meest van een snelle afdaling.

Is trainen saai?

Filippo: Nee! Zeker niet als je met je ploeggenoten op pad gaat. Samen trainen is niet alleen trainen, het is ook plezier maken en delen. De helft van de tijd ben je gewoon aan het grappen en kletsen.

Matteo: Ik voel dat precies hetzelfde!

Favoriete renner?

Filippo: Van Aert, Pogacar, Van der Poel. Niet zozeer om wie ze zijn of wat ze gewonnen hebben, maar om hun mentaliteit, om de manier waarop ze aanvallen. In zekere zin herken ik mezelf in hen.

Matteo: Hetzelfde.

Wat is het belangrijkste wat je in 2023 als renner hebt geleerd?

Matteo: In 2023 maar ook in 2022 heb ik vooral geleerd hoe belangrijk teamwork in het wielrennen eigenlijk is. Als je iemand vandaag helpt, helpt die jou morgen. En het andere belangrijkste wat ik heb geleerd: nooit opgeven!

Filippo: Voor mij, net als voor mijn broer, was het de waarde van teamwork, maar het afgelopen jaar moest ik vooral leren om mijn sportieve ambities te combineren met mijn studie. ’s Avonds als je thuiskomt van training wil je het liefst op de bank ploffen en nergens meer aan denken... Maar dat kan niet!

Hoe zou je de sfeer omschrijven bij juniorenkoersen in Italië?

Filippo: Afgelopen jaar heb ik een paar keer in het buitenland gekoerst met het nationale team. In vergelijking met de U18-koersen in Italië zag ik een duidelijk verschil in mentaliteit. In het buitenland wordt er al halverwege aangevallen. Niemand wil wachten, niemand is geïnteresseerd in een 4e of 5e plek. Alles of niets. In Italië is de sfeer behoudender. Daar is men al blij met een kleine ereplaats. Renners wachten tot de laatste 10 km om iets te proberen…

Matteo: Hardcore. De sfeer is extreem competitief. Iedereen is gefixeerd op winnen. Dat is zowel positief als negatief…

 

 

 

Wat vind je het mooiste aan koersen?

Filippo: De adrenaline in het peloton. Het is een gevoel dat je moeilijk kunt omschrijven, maar iedereen die ooit gekoerst heeft weet precies wat ik bedoel. Je zit in het peloton en je voelt je goed, of de koers nu goed of slecht voor je afloopt, het is onmogelijk om je echt verdrietig te voelen. Gewoon in het peloton zitten en koersen maakt me gelukkig.

Matteo: Voor mij is het eigenlijk hetzelfde. Koersen geeft je een kick die je als recreatieve fietser nooit zult ervaren. De adrenaline, de angst om te vallen…

Hoe voelt je droomracefiets in tien woorden of minder?

Filippo: Reageert op de kleinste verandering in input.

Matteo: Directheid: je voelt meteen de versnelling. Maar ook: aerodynamica, stijfheid en gewicht!

Als ik het woord “adrenaline” zeg, wat is dan het eerste beeld dat in je opkomt?

Filippo: Snelle afdaling midden in het peloton. Voor mij is dat de ultieme adrenalinekick.

Matteo: Helemaal mee eens. Het is zo’n intense sensatie. Je zou bijna een kruisje slaan voor je eraan begint…

 

 

SHOP THE PRESSURE ADR