Columbus
Hoe we elkaar leerden kennen #1: Anton’s Vigorelli
Anton Kuznetzov alias @antonbentframe is een jonge Russische ramenchef die in Sint-Petersburg woont.
Eerder dit jaar werd een video van hem waarop hij een “fish and chips” uitvoert onder de slagboom van een parkeergarage – oftewel: zijn fiets en bovenlichaam in een 360° rotatie draaien, wat hij zelf een “normale trick” noemt – een viraal fenomeen. Het riep het ultieme, oorspronkelijke droombeeld op van urban trackbike rijden: het vermogen om moeiteloos in beweging op elk obstakel te anticiperen met perfecte controle.
De fiets waarop Anton in deze video rijdt, was een 2016 Cinelli Vigorelli Alu. We belden Anton op om hem meer te vragen over zichzelf en hoe hij de Vigorelli ontdekte.
Ik begon met fietsen in 2014. Mijn eerste fiets was een trackbike met een Fuji stalen trackframe. Ik begon te rijden omdat ik tricks wilde doen en trackbikes populair waren in Sint-Petersburg.
Ik was meteen verslaafd aan het rijden op een trackbike en ben zelfs twee jaar fulltime messenger geweest.
De eerste keer dat ik een Cinelli trackbike zag was ook in 2014, in een video op internet.
In 2020 kocht ik eindelijk mijn eigen Cinelli Vigorelli via een vriend die hem op de zwarte markt in Europa had gevonden en terug naar Rusland bracht.
In Rusland is het lastig om Cinelli te kopen, het was toen al moeilijk en nu nog moeilijker… maar ik wilde de Vigorelli vanwege de geschiedenis, het design en de geometrie die voor mij perfect was.
Ik was zo blij dat ik hem eindelijk had!
Met deze fiets heb ik door heel Rusland gereden en aan alleycats meegedaan in verschillende steden. Mensen spreken me altijd aan over het frame.
In heel Sint-Petersburg zijn er ongeveer 25 Cinelli-fietsen.
Vaak komen alle eigenaren samen om samen te rijden… Sint-Petersburg is de culturele hoofdstad van Rusland en heeft vandaag misschien wel de grootste trackbike-scene.
Ik schat dat er nu zo’n 500 mensen op straat op een trackbike rijden.
Mijn gebruikelijke set-up voor de Vigorelli is 43×15 verzet (ik ben net overgestapt van 48×17) met Enve carbon riser bars (15 mm rise, 680 mm breed) en Vans cult handvatten voor dagelijks gebruik.
Ik ben gek op deze sturen en set-ups voor dagelijks rijden, alleycats en tricks; ik zit comfortabel, heb maximale controle over de fiets en kan een goede fit bereiken. Toch ben ik nu op zoek naar 40 mm carbon racesturen voor korte dragraces waar een aerodynamische houding voordeel biedt.
Als ik spatborden moet monteren, gebruik ik een oprolbaar model van Mudguard company. Zadelpen en stuurpen zijn van Thomson.
De wielset is goedkoop omdat tricks vaak lagers of velgen kapot maken.
Andere interessante onderdelen: Zodiak moscon kettingblad en tandwiel, Izumi-Mash ketting en een titanium top cap van Oh Sweet Ghetto… racesturen voor wedstrijden.
