Wedstrijdverslag: Hugo bij Fixed42

Race Report: Hugo at Fixed42

Fixed gear racen is altijd een spektakel, maar als je daar regen aan toevoegt in een brakeloze groep vol toppers, weet je dat het extra spannend wordt. Hugo keerde terug om opnieuw door de straten van Berlijn te racen, waar hij twee jaar geleden werd gekroond tot winnaar van de Fixed42, het wereldkampioenschap fixed gear.

Lees hieronder het verslag van Hugo Foulon.

 

"Ik kwam twee dagen voor de race aan in Berlijn en had de kans om mijn Cinelli Vigorelli Rainbow helemaal klaar te maken en te checken tijdens de parcoursverkenning. Dit jaar koos ik voor een relatief zwaar verzet, 53x13, omdat ik een snelle en felle koers verwachtte door de regen.

Op de ochtend van de race was het asfalt volledig nat, maar gelukkig was het gestopt met regenen, wat goed nieuws was. Ik stond op de eerste rij en zoals altijd maakte ik een bliksemsnelle start, direct een hoog tempo aansnellend om het peloton op een lint te trekken.



We merkten al snel dat het natte asfalt extreem glad was en in elke bocht gingen er renners onderuit. Ik besloot vooraan te blijven om uit de problemen te blijven. Daardoor moest ik meer energie verbruiken dan de rest, maar ik wist zo wel alle valpartijen in de bochten te vermijden. Voordat we de autobahn opgingen, reden we al gemiddeld 47 km/u, en eenmaal daar begon het echte werk pas. Juist op dat moment begon het opnieuw te regenen. Met de snelheid, het opspattende water en nul zicht werd het nog spannender en gevaarlijker.

Ik probeerde twee keer te demarreren nadat andere favorieten door valpartijen waren opgehouden, maar helaas lukte het beide keren niet. Toen we weer van de autobahn de stad in reden, wilde ik het peloton controleren en probeerde ik nog één keer aan te vallen, maar ook die poging werd snel geneutraliseerd. 

Juist toen ik besloot om even op de tweede rij te gaan zitten om wat te herstellen, gingen drie renners ervandoor. Tegen de tijd dat ik het doorhad, hadden ze al een gat geslagen en ik kon niet zien wie het waren. Omdat we in de stad reden, namen deze drie de bochten sneller dan het peloton en liepen ze verder uit zonder dat we ze nog konden terugpakken.



Vanaf dat moment wist ik dat we voor de vierde plek reden, en dat interesseerde me niet. In de massasprint besloot ik niet te sprinten en veilig te blijven, waardoor ik als 20e finishte. We reden die laatste 40 km met een gemiddelde snelheid van 49 km/u, zonder remmen, zonder versnellingen, zonder vrijloop, op een doorweekte weg. Voor mij voelt deze race als een parachutesprong van 50 minuten, haha.


Uiteindelijk ben ik een beetje teleurgesteld dat ik de juiste ontsnapping heb gemist, maar dat hoort bij de koers. Ik ben vooral blij dat ik niet ben gevallen, een volledige wedstrijd heb gereden en het spel heb kunnen spelen zoals ik het had gepland.

Je hebt je eigen plan, maar de anderen hebben ook hun plan, haha... 

Volgend jaar een nieuwe kans!"

Fotografie: @bjoern.reschabek

 

1983
1984
1985
1986
1987
1988
1989
1990
1998
1999
2002
2005
2010

VOCATO AL CAMBIO ELETTRONICO, SFOGGIA FRENO A DISCO E PERNO PASSANTE SU UN CARRO DAI POSTERIORI VERTICALI BASSI, PER LA MASSIMA AERODINAMICITÀ