Wedstrijdverslag: Liv bij Gravel Worlds

Dwars door de bossen van Brabant in Vlaanderen leverden de Gravel Worlds modder, kasseien en onvoorspelbaar weer dat elke renner tot het uiterste dreef.

Liv neemt ons mee langs de hoogte- en dieptepunten van racen tegen de wereldtop op de gloednieuwe King Zydeco 2.

“Mijn kwalificatie voor de gravel worlds kwam onverwacht. Ik was niet van plan om iets groots te rijden, gewoon wat lokale gravelwedstrijden en plezier maken met vrienden. Maar toen ik me plaatste, was het menens.

Ik wilde goed presteren. Ik trainde al zo goed als ik kon, combineerde het met studie en werk, en probeerde net dat beetje consistenter te zijn. In de laatste weken wist ik dat mijn vermogen en snelheid goed waren. Ik moest alleen nog geloven en op mijn tanden bijten."

"De start was hectisch, maar ik slaagde erin mezelf in de kopgroep te positioneren. In de lokale ronde rond Halle kreeg ik te maken met een klein maar vervelend technisch probleem. Mijn zadel zat niet stevig genoeg vast en kantelde wat naar voren en achteren, waardoor het lastiger was om comfortabel vol kracht op de pedalen te trappen.

Daardoor verloor ik de aansluiting met de kopgroep op de zwaardere klimmetjes en stroken, maar ik was klaar voor een middag achtervolgen. Opgeven stond niet in mijn woordenboek. Al miste ik net voor de lokale ronde ook nog mijn bidon."

"In de laatste ronde had ik bijna geen drinken meer, nog 2 gels en de eerste tekenen van kramp, maar ik wist dat ik dichtbij was. Te dichtbij om op te geven. Dus ik ging vol in de aanval en kwam weer bij de kop.

De King Zydeco 2 was zo’n snelle fiets. Aero en licht genoeg om het tempo hoog te houden, comfortabel genoeg om vol gas af te dalen. De combinatie van 45 mm banden op de Fulcrum Sharq-wielen zorgde ervoor dat ik vol vertrouwen de bochten indook, wetend dat de grip er zou zijn. Alles wat je nodig hebt om te blijven jagen tot je benen niet meer willen."

"In die kopgroep was er een Duits meisje dat ontzettend lief was en me de helft van haar bidon gaf. Het was te laat om kramp te voorkomen, maar het maakte een wereld van verschil in hoe ik me voelde. Op weg naar de Ramberg probeerde ik rustig te blijven. Ik wist dat deze klim zwaar en pijnlijk zou worden, maar ook een kans om op te schuiven en mezelf goed te positioneren voor de laatste rechte lijn.

De kramp sloeg nu echt toe, maar als het publiek zo luid is en je zo dicht bij de finish bent, is er maar één optie. Duwen. Dus dat deed ik. Alles gegeven, alle reserves aangesproken en doorgeduwd tot aan de finish.

Een top tien was mijn droom vooraf, maar om het waar te maken met een negende plek is meer dan een droom. Vrienden zien en horen na de finish en alle support voelen maakt me nog steeds emotioneel. Dagen als deze zijn herinneringen om te koesteren. Dank jullie wel dat jullie daar deel van uitmaakten!"

📸: @jules_stallaerts

ONTDEK DE KING ZYDECO 2