Wedstrijdverslag: Liv bij The Traka 360
Met weinig gravelrace-ervaring voor The Traka stond Liv aan de start met als doel simpelweg de race uitrijden.
Met zenuwen voor de start, onverwachte wendingen en heel wat trainingsuren, was alles mogelijk. Liv deelt haar raceverslag van haar eerste poging op The Traka 360, die ze knap afsloot met een indrukwekkende 8e plaats.
Lees verder voor het volledige verhaal.
![]() |
![]() |
"
Ik heb het gedaan. We hebben het gedaan!
Het is geen geheim dat ik The Traka als doel had gesteld. Ik wilde mezelf uitdagen en bewijzen dat ik thuishoor aan die startlijn. Ik wilde goed rijden en ik wilde hard gaan. Daarom koos ik ook voor de Cinelli King Zydeco 2. Ik was voorbereid op een lange, zware dag.
Daardoor bouwde de druk zich op. Twijfel begon toe te slaan. Tel daar nog wat last-minute mechanische problemen bij op en ik barstte. Ontzettend bedankt aan iedereen die rustig bleef toen ik dat niet kon, naar oplossingen zocht als ik het niet meer zag zitten, en me liet lachen om de spanning los te laten."
![]() |
![]() |
"
Op de ochtend van de race voelde ik me klaar en vastberaden. Ik startte goed en probeerde mijn steentje bij te dragen door op kop te rijden. In de chaos van de open stukken, mannen die terugkwamen en de eerste steile stroken moest ik de kopgroep laten gaan.
Ik wist dat het een lange dag zou worden, 90 km tegenwind, zonder iemand in zicht om mee samen te werken. Gelukkig vond ik Ruth en Maddy even, maar uiteindelijk moest ik ze laten gaan en mijn eigen tempo rijden. Ik maakte een snelle pitstop, gaf mezelf een mentale reset en ging weer op pad.
Toen ik bij de tweede bevoorrading hoorde dat ik nog steeds in de top 10 zat, wist ik dat ik die plek wilde vasthouden. Dus ging ik tot het gaatje, zo diep dat ik de laatste 15 km door vermoeidheid fouten begon te maken. Dat leverde een lekke voorband en twee kleine valpartijen op."
![]() |
![]() |
"Het spreekt voor zich dat ik opgelucht was dat ik gefinisht ben, binnen de tijd die ik mezelf had opgelegd en met een 8e plaats. Ik was zo blij om mijn kleine familie bij de finish te zien. Dankjewel voor de goede zorgen. Voor, tijdens en na de race.
Fietsen is een heel individuele sport, want niemand duwt de pedalen behalve jijzelf. Maar in alle andere opzichten is dat niet zo. Elke keer dat het pijn doet, elke keer dat je diep moet gaan, elke keer dat je aan jezelf twijfelt, denk je aan iedereen die er is. Of ze nu langs het parcours staan, thuis supporteren of zelfs de concurrenten om je heen met wie je deze gekke passie deelt. Op die manier is fietsen juist een echte teamsport. Een wereld waar ik hopelijk nog lang deel van mag uitmaken.
Dankjewel Traka en Gravel Earth Series voor het creëren van een plek waar community en natuur net zo belangrijk zijn als competitie.
Tot de volgende keer."





