Columbus
Jak to się zaczęło #1: Vigorelli Antona
Anton Kuznetzov znany jako @antonbentframe to młody rosyjski szef kuchni specjalizujący się w ramenie, mieszkający w Petersburgu.
Na początku tego roku filmik z nim, wykonującym „fish and chips” pod szlabanem parkingu samochodowego – czyli ślizgając rower i tułów w obrocie 360°, co sam nazywa „normalnym trikiem” – stał się viralem, przywołując pierwotne marzenie miejskiej jazdy na rowerze torowym: umiejętność płynnej adaptacji w ruchu do każdej przeszkody z pełnym opanowaniem.
Rower, na którym Anton jeździ w tym filmie, to 2016 Cinelli Vigorelli Alu. Zadzwoniliśmy do Antona, by dowiedzieć się więcej o nim i o tym, jak spotkał się z Vigorelli.
Zacząłem jeździć na rowerze w 2014 roku. Mój pierwszy rower to torowy Fuji na stalowej ramie. Zacząłem jeździć, bo chciałem robić triki i rowery torowe były wtedy popularne w Petersburgu.
Od razu wciągnęła mnie jazda na torze i przez dwa lata byłem nawet kurierem rowerowym na pełen etat.
Pierwszy raz zobaczyłem rower torowy Cinelli również w 2014 roku, na filmie w internecie.
W 2020 roku w końcu kupiłem własny rower Vigorelli Cinelli przez znajomego, który zdobył go na czarnym rynku w Europie i przywiózł do Rosji.
W Rosji trudno kupić Cinelli, wtedy było ciężko, teraz jest jeszcze trudniej… ale chciałem Vigorelli ze względu na historię, design i geometrię, która dla mnie była idealna.
Byłem niesamowicie podekscytowany, że wreszcie go mam!
Z tym rowerem objechałem Rosję, ścigając się w alleycatach w różnych miastach – ludzie zawsze komentują ramę.
W całym Petersburgu jest około 25 rowerów Cinelli.
Często wszyscy właściciele spotykają się i jeżdżą razem… Petersburg to kulturalna stolica Rosji i dziś ma chyba największą scenę rowerów torowych.
Myślę, że obecnie na ulicach jeździ około 500 osób na rowerach torowych.
Mój standardowy setup Vigorelli to przełożenie 43×15 (dopiero co zmieniłem z 48×17), kierownica Enve carbon riser (wznos 15 mm, szerokość 680 mm) i chwyty Vans cult na co dzień.
Uwielbiam tę kierownicę i taki setup do codziennej jazdy, alleycatów i trików; czuję się wygodnie, mam maksymalną kontrolę nad rowerem i mogę uzyskać idealne dopasowanie. Teraz rozglądam się za karbonową kierownicą szosową 40 mm do krótkich sprintów, gdzie liczy się pozycja aero.
Kiedy muszę jeździć z błotnikami, używam zwijanego błotnika od Mudguard company. Sztyca i mostek to Thomson.
Koła są tanie, bo triki często niszczą łożyska lub obręcze.
Inne ciekawe części: zębatka i zębatka Zodiak moscon, łańcuch Izumi-Mash i tytanowy kapsel sterów od Oh Sweet Ghetto… kierownica szosowa do ścigania.
