Jak się poznali: Josh i jego Cinelli Supercorsa z 1952 roku

Kiedy Josh, miłośnik rowerów vintage i mediolańczyk, powiedział nam, że odnawia swojego Supercorsa z 1952 roku, wiedzieliśmy, że musimy to zobaczyć. Zaprosiliśmy go do siedziby Cinelli, by wspólnie podziwiać ten niezwykły kawałek kolarskiej historii. Być może znasz już jego Instagram, @biciclette_d_epoca, gdzie dzieli się ciekawostkami i zabawnymi postami o rowerach vintage — teraz masz okazję poznać go bliżej.

Czytaj dalej, by dowiedzieć się więcej.

"Nazywam się Josh i prowadzę popularny kanał na Instagramie dla pasjonatów rowerów vintage — @biciclette_d_epoca. Założyłem go ponad 3 lata temu i znajdziesz tam mieszankę żartów, skeczy, recenzji rowerów vintage, ciekawostek o komponentach, kolarzach, twórcach ram oraz głębokie zanurzenie w świat rowerów sprzed lat 90.

Od prawie 20 lat jeżdżę, kupuję i sprzedaję rowery vintage, a teraz chcę dzielić się swoją wiedzą z całym światem poprzez krótkie filmy online.

Pierwszym rowerem Cinelli, który miałem, był Proxima z rur Columbus Thron. Miał pełną grupę Dura-Ace 7200 i kupiłem go głównie po to, by odnowić i sprzedać dalej. Był tak świetny, że wtedy właśnie złapałem bakcyla Cinelli.

Przez lata marzyłem o Supercorsa w swoim rozmiarze. Miałem kilka Supercorsa w większych rozmiarach, które odnawiałem i sprzedawałem, zawsze z nutą zazdrości wobec nowego właściciela.

Podczas gdy wielu kolarzy marzy o Cinelli Laser, ja zawsze śniłem o Supercorsa. W końcu kupiłem i odnowiłem egzemplarz w swoim rozmiarze, wyprodukowany w 1991 roku, w czasach gdy Mario Camilotto był twórcą ram w Cinelli. To mój podstawowy rower na jazdy po Mediolanie. To rower na całe życie, kocham go.

Moja prawdziwa miłość do Supercorsa i jej ponadczasowego dziedzictwa sprawiła, że renowacja Cinelli Supercorsa z 1952 roku zajęła mi prawie 2 lata. Musiałem zadbać, by każda śrubka i nakrętka była zgodna z oryginałem. Nie tylko dla siebie, ale także dla Cino, dla społeczności obserwującej mnie w internecie i dla przyszłego opiekuna tej ramy.

 Mam ogromne szczęście, bo przez lata miałem wyjątkowy przywilej jazdy na wielu różnych klasycznych rowerach. Możesz sobie wyobrazić, że po ponad 20 latach kupowania i sprzedawania rowerów vintage przez moje ręce przewinęło się mnóstwo maszyn i starałem się przejechać się każdą z nich. Każdy z tych rowerów ma swój niepowtarzalny charakter, mimo że powstały z podobnych materiałów. Sztywność, geometria, prowadzenie, masa, styl – wszystko to potrafi się bardzo różnić.

Dla mnie Cinelli Supercorsa zawsze była idealnym połączeniem estetyki, komfortu i osiągów. Czuje się równie dobrze na olimpijskim welodromie czy w wielkim tourze, jak podczas spokojnej niedzielnej przejażdżki.

Kiedy byłem młodszy, rowery w ogóle mnie nie interesowały. Tak naprawdę dopiero na studiach magisterskich w Chicago zacząłem dojeżdżać rowerem na zajęcia. 

Najpierw jeździłem na nowoczesnym ostrym kole, potem przesiadłem się na klasyczne ostre koło, a stamtąd już prosta droga do klasycznego roweru szosowego – i wtedy narodziła się moja obsesja. Zacząłem kupować, odnawiać i sprzedawać rowery vintage, żeby dorobić na studiach.

Po studiach moje zainteresowanie klasycznymi rowerami tylko się pogłębiło. Większość dni myślę tylko o tym. Lata, kolarze, grupy osprzętu, budowniczowie ram... Mam świetną pamięć do wszelkich rowerowych ciekawostek, a świat klasycznych rowerów jest do tego stworzony.
 

Przez lata brałem udział w wielu zorganizowanych przejazdach klasycznymi rowerami. Wszystkie były świetną frajdą, ale żaden nie zapadł mi w pamięć tak jak Eroica California 2016. Wtedy po raz pierwszy spotkałem śp. Luciano Berrutiego. Mam miłe wspomnienia z naszych rozmów po włosku.

Nie udało mi się jednak ukończyć tego przejazdu. W połowie trasy doszło do katastrofalnej awarii przerzutki tylnej – kawałki Campagnolo zostały rozsiane po całej drodze. Musiałem wrócić na start wozem technicznym. Na szczęście na miejscu czekała butelka lokalnego wina z Paso Robles, która skutecznie poprawiła mi humor. Zadziałało…

Zawsze czekam na kolejną zorganizowaną przejażdżkę klasykami. W całych Włoszech odbywa się mnóstwo mniejszych imprez i każda z nich zachwyca. Wspólnota pasjonatów klasycznych rowerów jest niesamowita, rowery są wyjątkowe, a na bufetach można spróbować lokalnych specjałów, których nie znajdziesz nigdzie indziej we Włoszech."

ODKRYJ KOLEKCJĘ ROWERÓW MADE IN MILANO