Nico Valsesia: z Marrakeszu do Dakaru
7 stycznia, gdy większość Włoch wracała do pracy po tradycyjnej przerwie świątecznej, podróżnik, legenda ultramaratonów i ambasador Cinelli Nico Valsesia wyruszył w jedną ze swoich najbardziej poetyckich i pięknych przygód:
Marrakech – Dakar.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Marrakech – Dakar to 2700-kilometrowa trasa zaprojektowana przez Nico, która prowadzi przez trzy kraje (Maroko, Mauretanię, Senegal), dziesiątki zupełnie odmiennych kultur i społeczności, góry, pustynie, płaskowyże, dżungle i jest pokonywana przez Nico oraz 8 przyjaciół całkowicie bez wsparcia, na rowerach Cinelli Hobootleg Geo, w dniach 7–30 stycznia.
![]() |
![]() |
Inspiracją do tej wyprawy była legenda rajdu Paryż – Dakar, a sama trasa i przygoda – które Nico zamierza w kolejnych latach przekształcić w najdłuższy wyścig ultra na świecie poprzez dalsze dopracowywanie przebiegu podczas kolejnych przejazdów – są dla niego nostalgicznym powrotem do korzeni, do czystej idei podróży, do ruszania w nieznane bez kalkulowania trudności, bez myślenia o promocji czy opowiadaniu historii gdziekolwiek indziej niż przy barze w gronie przyjaciół po powrocie do domu...
Jednocześnie trasa jest hołdem dla Maroka, gdzie Nico niedawno otworzył rowerowy hotel, farmę i restaurację na obrzeżach Marrakeszu, w Lalla Takarkoust.
„Przyjeżdżam do Maroka od 20 lat, zabierając tu ludzi na rower, narty, biegi. Kiedy ktoś, kto nie zna Maroka, próbuje je sobie wyobrazić, widzi pustynię: wydmy i wielbłądy. Ale Maroko to także niezwykłe górskie szczyty idealne do narciarstwa i lotniarstwa, dżungle z małpami, miasta cesarskie – wszystko w zasięgu 5–6 godzin jazdy. To wszystko sprawiło, że zapragnąłem otworzyć tu własny biznes. Równie ważna była dla mnie prostota, którą wciąż tu można znaleźć. Prostota, którą na Zachodzie całkowicie utraciliśmy, komplikując sobie życie niekończącą się niepewnością, kłótniami i dyskusjami nawet przy najprostszych sprawach. A tutaj spotykasz ludzi, którzy nie mają nic, a mimo to pierwszego dnia zaproszą cię do swojego domu…”
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Spotkaliśmy Nico na trasie, po 10 dniach jego przygody. Opowiadał nam wtedy, że wciąż rozmyśla nad wyścigiem, który chce stworzyć na tej trasie, nad samą istotą wyścigów ultra i – oczywiście – nad krajobrazami.
„Krajobrazy tutaj” – wyjaśniał nam w jednej z nielicznych chwil, gdy miał zasięg, a w tle wył wiatr – „są nieskończone.”
![]() |
![]() |
„Chodzi mi o to, że ten sam krajobraz ciągnie się bez końca. Czasem widzisz swój cel gdzieś w oddali, ale nie masz pojęcia, kiedy tam dotrzesz. Dlatego na tej trasie musisz być całkowicie samowystarczalny. Musisz być gotowy i umieć zatrzymać się na nocleg w dowolnym miejscu, zawsze mieć przy sobie wystarczająco jedzenia i wody... I musisz wyrobić w sobie nawyk błyskawicznego dostosowywania się do otoczenia... i kiedy mówię błyskawicznego, mam na myśli naprawdę błyskawicznego. W Maroku w 5 minut sytuacja potrafi się całkowicie zmienić. Nagle zaczyna wiać wiatr, zaczyna się podjazd...”











