Omar i Hobootleg Geo na SRMR

Poznaj Omara, ultramaratończyka rowerowego o wyjątkowej i fascynującej historii. W tym roku pokonał wymagające 2000 km podczas Silk Road Mountain Race, mierząc się z kapryśną pogodą, stromymi przełęczami i odludnymi krajobrazami. Dołącz do Omara i poznaj jego kolarską drogę oraz nieustanną pogoń za przygodą w najbardziej ekstremalnych miejscach na świecie.

Przeczytaj całą historię.

 

Urodziłem się w 1983 roku w Torre Annunziata we Włoszech. Moja mama jest Włoszką, a ojciec pochodzi z Aleksandrii w Egipcie.

W 2001 roku dołączyłem do elitarnej jednostki alpejskiej włoskiej armii jako strzelec szturmowy. Stacjonując w różnych miejscach Alp, pokochałem góry, traktując je przede wszystkim jako wymagające środowisko, w którym mogłem testować własne granice.

Przez trzynaście lat moje życie toczyło się wokół zadań związanych z bezpieczeństwem i śledztwami. Przez pewien czas pracowałem w wywiadzie Departamentu Stanu USA, po czym postanowiłem odejść ze służby państwowej i rozpocząć pracę jako prywatny detektyw, prowadząc dochodzenia na terenie całych Włoch, Afryki Północnej, Stanów Zjednoczonych, Wenezueli oraz wielu europejskich miast, realizując zadania pod przykrywką w sprawach narkotykowych, porwań nieletnich, kontrwywiadu itp.

 
Przez lata zdobyłem różne dyplomy związane z aktywnością fizyczną, w tym ostatnio uprawnienia Crossfit Trenera i Trenera Personalnego CONI. W 2013 roku postanowiłem zamienić pasję w zawód i zamknąłem ten rozdział życia.

Przygodę z kolarstwem rozpocząłem w 2018 roku, gdy razem z przyjacielem postanowiliśmy przejechać Camino de Santiago. Od tego czasu rower stał się dla mnie sposobem na docieranie w góry.

 
Od kilku lat jestem częścią rodziny Cinelli, a w 2019 roku podczas wyprawy do Omanu jeździłem na Hobootleg Geo. Brałem udział w różnych ultramaratonach gravelowych na Zydeco i Nemo, a w ramach projektu Expedition używałem Veltrix podczas The 5 Mountains oraz King Zydeco podczas wyprawy do Egiptu.

W tym roku zdecydowałem się na Hobootleg Geo podczas Silk Road Mountain Race, bo uważam, że to idealny rower w górskim terenie. Gravel z komfortową geometrią na długie dystanse, miękka i wytrzymała stalowa rama z trzech warstw z zewnętrznym prowadzeniem przewodów, co ułatwia serwis w miejscach, gdzie trudno znaleźć warsztat rowerowy, możliwość montażu opon do 3 cali – krótko mówiąc, właściwy rower, który zachowuje gravelowy charakter i nie ustępuje MTB pod względem możliwości.
 

 

Nie jestem "ścigantem", określam się jako poszukiwacz przygód – nigdy nie startowałem w wyścigach na czas, a najbardziej pociągają mnie zawody z charakterem przygody.

Zawsze postrzegałem Silk Road Mountain Race jako najbardziej ekstremalny wyścig w świecie rowerowych przygód i to był właściwy rok, by w nim wystartować. Motywowała mnie osobista chęć sprawdzenia siebie w wyjątkowych zawodach – najdłuższym wyścigu bikepackingowym, prowadzącym przez Jedwabny Szlak w Kirgistanie, co było niezwykłym wyzwaniem i fascynującą podróżą. To doświadczenie okazało się ekstremalne nie tylko fizycznie, ale przede wszystkim duchowo.

Mam silną więź z naturą i od razu poczułem, jak surowy i bezwzględny jest Kirgistan. Przełęcze na wysokości 3800 m n.p.m., dzikie konie, upał, zimno, wiatr, a nawet śnieg – to ziemia, która nie oszczędza nikogo. 2000 km i 30 000 m przewyższenia, planowałem ukończyć trasę w 10, maksymalnie 11 dni, ale pod koniec musiałem znacznie zwolnić przez pękniętą szprychę, obawiając się, że na tych trudnych szlakach mogą pęknąć kolejne – nieukończenie wyścigu byłoby gorsze.

 

Nieprzewidywalność to część przygody, zwłaszcza w krainie, która nie wybacza błędów. Kluczowe było wsłuchiwanie się w znaki natury. Ostatnie dwie noce spędziłem pod ulewą, szukając schronienia w jurtach pasterzy – przeżywanie przygody to dla mnie sens podróży, ale bezpieczeństwo jest najważniejsze, szczególnie w górach. Tej nocy kilku kolarzy upadło i poważnie się poturbowało, musieli się wycofać.

Szukałem kompromisu między wyścigiem a czasem, który sobie wyznaczyłem, starając się jednocześnie przeżyć tę podróż – zatrzymując się, by spotkać dzieci, spać jako gość w namiotach lub małych domach w wioskach, albo po prostu wsłuchać się w ciszę gór.

Razem z moim Hobootlegiem przemierzaliśmy bezkresne doliny, przekraczaliśmy rzeki i na zmianę się wspieraliśmy. Gdy ona nie dawała rady, to ja niosłem ją na ramionach po stromych zboczach, a potem pędziliśmy razem przez dziesiątki kilometrów po starych sowieckich drogach, jedząc kurz. Rower jest jak koń – trzeba go kochać i traktować z troską, musi być między nami empatia i wyczucie, a Hobootleg był w tym po prostu fantastyczny!

Mój kolejny projekt to ULTRA GRAVEL RIDE, który odbędzie się 26 i 27 października – to już trzecia edycja. ULTRA GRAVEL to wydarzenie nie mające charakteru wyścigu, które stworzyłem, by dzielić się pasją do graveli i natury. Kręcimy w wyjątkowej scenerii z widokiem na jezioro Como, górskimi ścieżkami pięknej Alta Valle d'Intelvi i fragmentem linii Cadorna na granicy ze Szwajcarią. To historyczny teren, który odcisnął piętno na losach żołnierzy i partyzantów podczas II wojny światowej.

To jedno z wielu miejsc, gdzie spędzam dużo czasu, trenując do przygód, medytując i oczyszczając umysł z codziennego zgiełku.

Opracowałem i wytyczyłem tę trasę, by dotrzeć rowerem pod Monte Generoso, a potem pobiec na sam szczyt. Wiele razy wybierałem złą ścieżkę, testowałem różne warianty, drogi mułowe, singletracki, by znaleźć połączenie, które da się przejechać i jak najbardziej unika asfaltu. Oto ona!

Więcej informacji o ULTRA GRAVEL RIDE znajdziesz na stronie Omara.