Relacja z wyścigu: Hugo na trasie Coast to Coast

Bez hamulców, pełny gaz—Coast to Coast, Barcelona, organizowany przez Prblms.cg.

80 km i ponad 1 000 m czystych emocji na ostrym kole. Przetrwają tylko mocne nogi i perfekcyjna technika. Uzbrojony w kultowy, tęczowy Vigorelli, Hugo był gotowy do walki.

Czytaj dalej, by poznać szczegóły.

„Ten wyścig to dla mnie esencja jazdy na ostrym kole. To właśnie dla takich chwil zaczęliśmy się ścigać – zmuszając się do jazdy wszędzie, w każdą pogodę, na dowolnym dystansie i przewyższeniu, bez hamulców, na rowerze z ostrym kołem.

Wyścig przez ruch uliczny miał mieć 80 km, pięć obowiązkowych punktów kontrolnych i nieco ponad 1 000 metrów przewyższenia.

Ten format poznałem dwa lata temu na Respublica by SCVDO, wyścigu wspieranym przez Cinelli. Już po pierwszym starcie wiedziałem, że chcę brać udział w każdej takiej imprezie. Rok później ten sam wyścig odbył się w Barcelonie, ale nie mogłem wystartować z powodu podwójnego złamania obojczyka.

W tym roku wróciłem z ogromną motywacją na ostatni wyścig sezonu 2024. Ustawiłem się na starcie z ramą Cinelli Vigorelli Rainbow, na której wygrałem Respublica 2022.

Przyjechałem z jednym z moich partnerów treningowych, Tomem Poulardem. Od początku wiedziałem, że jeśli będziemy współpracować, szybko oderwiemy się od peletonu – ale w końcu będę musiał znaleźć sposób, by go zgubić.

Obaj wybraliśmy mocne przełożenie, mimo trzech podjazdów na trasie (u mnie 53x16). Plan był prosty: mocne tempo na podjazdach, kontrola na zjazdach i pełny gaz na płaskich oraz lekko opadających odcinkach.

Wyścig zaczął się od 1 km podjazdu zaraz po starcie. Po rozpoznaniu rywali mocno podkręciliśmy tempo. Po pierwszym podjeździe, pokonanym z prędkością ponad 34 km/h, na pierwszym punkcie kontrolnym na szczycie zostało nas tylko czterech: Tom i ja, Gérard (lokalny zawodnik i zwycięzca z zeszłego roku) oraz jeszcze jeden kolarz.

Mimo mokrej nawierzchni, zjeżdżaliśmy bez hamulców, na ostrym kole. Kilka razy byliśmy blisko krawędzi urwiska, ale daliśmy radę! Na dole zostało już tylko trzech zawodników.

Kolejne dwa punkty kontrolne minęły płynnie, bo świetnie współpracowaliśmy.

Potem nadszedł moment, na który czekałem: 25 km lekko opadającego terenu. To tutaj planowaliśmy zgubić Gérarda. Pierwszy zaatakowałem, Tom został z tyłu, pozwalając Gérardowi gonić mnie. Niestety utknąłem na skrzyżowaniu w mieście i cała trójka znów się zjechała. Tom natychmiast zaatakował Gérarda, a ja obserwowałem go uważnie. Po kilku kilometrach Gérard zaczął słabnąć, więc zaatakowałem go i mocno ruszyłem, by dogonić Toma – co mi się udało.

Ciągle naciskaliśmy, oszczędzając siły na finałowy podjazd, gdzie wiedzieliśmy, że rozstrzygnie się wszystko między nami. Obejrzeliśmy się za siebie – po Gérardzie ani śladu. Nasza taktyka zadziałała.

Jednak na rondzie Gérard nagle pojawił się z innej drogi, pędząc na pełnym gazie! Znał teren i przeciął trasę (dozwolone, o ile zaliczyło się wszystkie punkty kontrolne).

Od razu zaatakowałem, żeby nie dać mu czasu na regenerację. Tom usiadł mu na kole, a potem sam zaatakował i dojechał do mnie.

Kiedy Gérard w końcu odpadł, trochę odpuściłem, ale tempo wciąż było na tyle mocne, by musiał walczyć o powrót.

Dotarliśmy do ostatniego punktu kontrolnego u podnóża finałowego podjazdu, a meta czekała na szczycie. Ustawiłem się z przodu, jako pierwszy podbiłem manifest i natychmiast zaatakowałem, gdy Tom jeszcze stemplował swój. Dałem z siebie wszystko na podjeździe, żeby Tom nie mógł mnie nawet zobaczyć. Zwolniłem dopiero, gdy zobaczyłem szczyt – wtedy byłem już pewny zwycięstwa.

Tom wjechał na metę minutę za mną, a Gérard kilka minut później. Na szczycie świętowaliśmy tak, jak robi się to w społeczności ostrego koła – przy piwie! 

Podium odbyło się później tego popołudnia w Prblms HQ w sklepie My Beautiful Parking.

Jestem niesamowicie szczęśliwy, że wygrałem ten wyścig – zasługuje na jeszcze większy rozgłos. Już nie mogę się doczekać kolejnej edycji i innych podobnych imprez, z tak utalentowanymi zawodnikami jak ci z tego roku.

Dziękuję organizatorom za ogrom pracy, a oczywiście Cinelli za wsparcie i te niesamowite rowery na tak różnorodne wyścigi!

Teraz czas na zasłużony odpoczynek, zanim znów ruszą przygotowania do kolejnego sezonu!"

📸: @whereshim

ODKRYJ VIGORELLI