Relacja z wyścigu: Liv na The Traka 360

Mając niewielkie doświadczenie w wyścigach gravelowych przed The Traka, Liv stanęła na starcie z jednym celem: po prostu ukończyć wyścig.

Pełna przedstartowych nerwów, życiowych niespodzianek i wielu godzin treningu, wiedziała, że wszystko jest możliwe. Liv dzieli się swoją relacją z debiutu w The Traka 360, który zakończyła na znakomitym 8. miejscu.

Przeczytaj więcej poniżej.

" Udało się. Udało nam się!

Nie ukrywam, że The Traka było moim celem. Chciałam rzucić sobie wyzwanie i udowodnić, że zasługuję na miejsce na tej linii startu. Chciałam pojechać dobrze i szybko. Dlatego właśnie wybrałam Cinelli King Zydeco 2. Przygotowałam się na długi i wymagający dzień.

Przez to napięcie pojawiły się wątpliwości. Do tego doszły jeszcze ostatnie awarie sprzętu i po prostu pękłam. Dziękuję wszystkim, którzy zachowali spokój, gdy ja nie mogłam, szukali rozwiązań, kiedy byłam przytłoczona, i rozśmieszali mnie, by rozładować napięcie."

" Rano w dniu wyścigu czułam się gotowa i zdeterminowana. Dobrze wystartowałam i próbowałam odwdzięczyć się pracą na czele grupy. W chaosie otwartego terenu, gdy doganiali nas mężczyźni i pojawiły się pierwsze strome podjazdy, musiałam odpuścić czołówkę.

Wiedziałam, że to będzie długi dzień — 90 km pod wiatr, bez nikogo do pomocy. Na szczęście na chwilę dołączyłam do Ruth i Maddy, ale w końcu musiałam puścić ich koło i jechać własnym tempem. Zrobiłam szybki pit stop, dałam sobie mentalny reset i ruszyłam dalej.

Gdy na drugim bufecie usłyszałam, że wciąż jestem w pierwszej dziesiątce, wiedziałam, że chcę utrzymać tę pozycję. Dałam z siebie wszystko, tak bardzo, że na ostatnich 15 km ze zmęczenia zaczęłam popełniać błędy. Efektem była przebita przednia opona i dwie drobne wywrotki."

"Nie muszę chyba mówić, jaką ulgę poczułam na mecie — zmieściłam się w limicie, który sama sobie wyznaczyłam, i zajęłam 8. miejsce. Byłam przeszczęśliwa, widząc swoją małą rodzinę na mecie. Dziękuję, że się mną opiekowaliście. Przed, w trakcie i po wyścigu.

Kolarstwo to bardzo indywidualny sport — nikt za ciebie nie kręci korbą. Ale w każdym innym aspekcie już nie. Za każdym razem, gdy boli, gdy trzeba sięgnąć głęboko do rezerw, gdy pojawiają się wątpliwości, myślisz o wszystkich, którzy są z tobą. Wspierają na trasie, w domu albo nawet rywalizują obok ciebie, dzieląc tę samą szaloną pasję. W ten sposób kolarstwo jest sportem wspólnotowym. I mam nadzieję, że jeszcze długo będę jego częścią.

Dziękuję Traka i Gravel Earth Series za stworzenie przestrzeni, gdzie wspólnota i natura są tak samo ważne jak rywalizacja.

Do zobaczenia następnym razem."

📸: @rpmsouplesse