Columbus
Relacja z wyścigu: wyzwanie ATB mythicalstateof 2022
ATB challenge to rowerowa rzeczywistość telewizyjna typu all terrain, organizowana przez Mythicalstateof.
Wyzwanie jest otwarte dla kolarzy z całego świata, a jego głównym założeniem jest udokumentowanie przejazdu 150 mil (minimum 50% po szutrze) w czasie 29 godzin bez zatrzymywania się na dłużej niż dwie godziny, na własnoręcznie zaprojektowanej trasie, która wystawi na próbę twoje fizyczne, duchowe, mentalne i emocjonalne granice.
W tym roku nasi przyjaciele Andrea, Yuri i Matteo postanowili podjąć to wyzwanie.
Czy ich przejazd był próbą fizyczną, duchową, mentalną i emocjonalną?
Wygląda na to, sądząc po zdjęciach, więc zadzwoniliśmy i zadaliśmy im kilka pytań o wyzwanie.
Jaka część przejazdu była najlepiej/najgorzej zaplanowana?
Trasę zaprojektowaliśmy, zaczynając od słynnych Strade Bianche, do których jednak dodaliśmy odcinki MTB prowadzące po naprawdę stromych i kamienistych singlach.
To sprawiło nam trochę problemów i spowodowało, że straciliśmy sporo czasu, zwłaszcza na pierwszym odcinku wyścigu: tej nocy było sporo prowadzenia roweru.
Z drugiej strony taka metoda pozwoliła nam dotrzeć do pięknych i łatwo przejezdnych miejsc, przez zielone doliny i gospodarstwa rolników.
Jaki był najtrudniejszy moment przejazdu?
Wystartowaliśmy późnym popołudniem, a skończyliśmy w nocy następnego dnia. Najgorszy moment przyszedł, gdy słońce zaszło po raz drugi tej nocy, a my znaleźliśmy się w bardzo zimnej dolinie, z której mogliśmy się wydostać tylko pokonując około 30 km po asfalcie. Było naprawdę zimno.
Jaki był najlepszy moment przejazdu?
Zdecydowanie wschód słońca: po nocy spędzonej na błądzeniu po parku przyrody znaleźliśmy się na szczycie wzgórza przypominającego krajobraz księżycowy. Słońce wstało, a podczas zjazdu trafiliśmy na kawiarnię, która właśnie się otworzyła i zjedliśmy praktycznie wszystko, co mieli. Byliśmy kompletnie ubłoceni, zmarznięci i z podpuchniętymi oczami; pokonaliśmy dopiero niewielki fragment trasy, a przed nami było jeszcze naprawdę dużo, ale nie mogliśmy sobie wymarzyć niczego lepszego niż być właśnie tam.
Co było najpiękniejszą rzeczą, jaką zobaczyliście?
Wzgórza wokół Sieny (Crete Senesi) są niesamowite, suche i surowe. Gęstość zaludnienia jest tam bardzo niska, praktycznie nie ma tam nikogo, co jest dość niezwykłe. To był epicki rowerowy moment, jazda była mega płynna. Ale najpiękniejsza rzecz, jaką widziałem, to coś, czego nie da się zobaczyć – to uczucie wolności, gdy możesz jeździć bez konkretnego celu. Niesamowite, ile można przeżyć i zobaczyć w 29 godzin, jeśli nie jesteś na 26″, i przez ile stanów ducha można przejść.
Co byś zostawił w ustawieniu roweru, gdybyś miał jechać jeszcze raz?
Rower sprawdził się świetnie nawet na mieszanym terenie: był bardzo szybki, precyzyjny i wygodny. Miałem ze sobą niewiele rzeczy, żeby go nie obciążać, i były momenty podczas jazdy, gdy myślałem: wtf, ten rower rządzi.
Co byś zmienił?
Jedynym minusem była ilość błota – co jakiś czas musiałem się zatrzymać i je usuwać, żeby koła znów się kręciły, lol
Jeśli jesteś ciekaw, jak im poszło, w sobotę 28 stycznia (godz. 21:00 CET) będzie transmisja na żywo na cały świat, a „PANEL EKSPERTÓW I LEGEND ATB” zbierze się, by wyłonić zwycięzcę wyzwania.
Bądź na bieżąco z kolejnymi przygodami w nadchodzących miesiącach — zapisz się do naszego newslettera.
Poznaj bliżej Cinelli Nemo Gravel, na którym Andrea jechał podczas wyzwania ATB.
